Angstvallig hield ik de week voor vertrek de weersvoorspelling voor ons weekend in Zeeland in de gaten. Het zou niks worden, met het weer. Tòt er vrijdagochtend een beter bericht verscheen. Het zonnetje zou gaan schijnen en misschien bleef het wel droog. Die wind? Ja, die zou blijven. En stevig ook.

Vrijdagavond arriveerden we in het donker in Wemeldinge, een dorpje vlakbij Goes. De wind gierde om het vakantiehuisje. De volgende ochtend konden we pas goed zien dat we op een prachtig plekje zaten, want direct naast het vakantiepark lag een dijk. Aan de andere kant van die dijk…de Oosterschelde. En het weer? Het stormde, windkracht 9. Het was droog. We liepen een heel eind op de dijk. Aan de binnenkant van de dijk ligt dan een mooi dorpje, Kattendijke in dit geval. Aan de andere kant van de dijk zwoegden de schepen.

Heel langzaam werden de wolken weggeblazen, verscheen er een zonnetje en hadden we de rest van de dag een prachtig blauwe lucht. Het waait vaak over in Zeeland, zeggen ze. Dat klopte die dag zeker, want in de rest van Nederland bleef het de hele dag grijs en regenachtig. De wind bleef, maar dan kun je proberen of je op de wind kunt hangen. Het lukte niet. (Spoiler…de volgende dag lukte het wèl!)

Het was eb, het water in de Oosterschelde stond laag. Op de drooggevallen stenen liepen wat mensen. Het leek wel of ze iets zochten, er werd telkens iets opgeraapt en in een emmer gestopt. Behalve het bestuderen van het weerbericht waren we onvoorbereid naar Zeeland vertrokken, dus we hadden geen idee wat deze mensen nu aan het verzamelen waren. Dan zit er maar één ding op, vragen!

Met een mooi Zeeuws accent vertelde de aangesproken meneer ons dat hij oesters aan het zoeken was. Dàt wilden wij ook wel! Al snel hadden we onze handen vol en kwam er een meneer naar ons toe. Dit keer geen Zeeuws accent, maar een prachtige Vlaamse tongval. Of hij de oesters voor ons zou open maken. Nou, graag! Lang verhaal kort: ik proefde m’n allereerste oester daar, langs de Oosterschelde tussen Wemeldinge en Kattendijke, terwijl de wind met een snelheid van zo’n 80 km/uur langs me heen raasde. Mooi Hollands momentje!

’s Avonds bestudeerden we het weerbericht voor de volgende dag. Nòg iets meer wind, geen zon, maar wel droog. Wat ons betreft? Perfect weer om de stormvloedkering in de Oosterschelde te bezoeken. En dat bleek ook echt zo te zijn, geen mooier moment om de stormvloedkering te bezoeken dan bij windkracht 10, met uitschieters naar windkracht 12. We maakten meteen ter plekke mee waarom Zeeland en Zuid Holland beschermd moeten worden tegen de brute kracht van de zee. Wat ging het tekeer en wat was het prachtig!

Op een voormalig werkeiland bij de stormvloedkering is het Deltapark Neeltje Jans (vernoemd naar het werkeiland) gevestigd, waar het verhaal van de Deltawerken wordt verteld. Eenmaal binnen begonnen we ons bezoek bij de Delta Experience. Daar stap je als het ware ìn het verhaal van de watersnoodramp van 1953. Je maakt de watersnoodramp mee, gezien vanuit een meisje van een jaar of 9, dat ergens in Zeeland met haar ouders langs een dijk woont. Je voelt de wind, je hoort de kerkklokken luiden en je ziet de straatlantaarns bungelen aan hun paal. Je ziet de zandzakken liggen en hoort de wind bulderen. Onze kinderen waren er van onder de indruk. Binnen een minuut of tien voel je een heel klein beetje wat de Zeeuwen in 1953 meegemaakt moeten hebben.

Daarna bezochten we de kleine, maar duidelijke tentoonstelling over de watersnoodramp, de Deltawerken en de stormvloedkering in het bijzonder. Er zijn veel maquettes, die de bouw en werking van de stormvloedkering duidelijk laten zien.

Door het weer was het heerlijk rustig in het Deltapark. In de winter zijn er aantal attracties gesloten, maar is de rest van het park gewoon geopend. De tickets zijn in deze periode dan ook goedkoper dan in de rest van het jaar. Op de site van het Deltapark vind je meer informatie. Wat het hele jaar door gaat, zijn de shows met de zeehonden en de zeeleeuwen van het park. Wij maakten de show van de zeehonden mee. In het park is een bassin waarin vier gewone zeehonden leven. Dit zijn allen dieren die in gevangenschap zijn geboren. Tijdens de show hoorden en zagen we allerlei informatie over deze bijzondere dieren. Het leukste? De aanwezige kinderen mochten zèlf ook ieder twee visjes voeren aan de zeehonden. Tja, voordeel als het zo rustig is door het stormachtige weer!

Als het even kan, boek dan ook de rondleiding op de stormvloedkering, onder leiding van een gids. Wij vonden het zeker de moeite waard! Je hoort over de watersnoodramp, windrichtingen, getijden, de bouw van de Oosterscheldekering en hoe Nederland bijna géén Oosterscheldekering had gehad. Tot slot kun je tijdens deze rondleiding één van de pijlers van de stormvloedkering bezoeken, waardoor je letterlijk bovenop het bouwwerk staat. Met windkracht 10 tot 12 is dat een enorme ervaring!

En als kers op de taart…We kwamen uit de stormvloedkering weer naar buiten en zagen deze prachtige regenboog! Zeeland, wij komen graag nog eens terug!

Ben jij wel eens een weekend in Zeeland geweest? Ben jij wel eens bij Neeltje Jans geweest? Laat het ons weten in de reacties!

Meer Zeeland?

~ Vijf redenen om naar Zeeland te gaan

Schouwenduiveland

~Activiteiten in Zeeland

6 thoughts on “Stormachtig en machtig weekend in Zeeland”

  1. Je hebt je er wel vermaakt zo te lezen! Ik heb als onderdeel van the north sea trail ook het hele kustpad van zeeland gelopen, en ben toen pas gaan inzien hoe mooi Zeeland is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: